Van “Laat maar…” naar Lief Zijn Voor Jezelf 💖
Een prachtig voorbeeld uit een lopend transformatietraject
De afgelopen weken mocht ik weer getuige zijn van zo’n mooi proces dat ik het simpelweg met jullie móét delen. Niet omdat het spectaculair is in de zin van grote doorbraken of enorme stappen… maar juist omdat het zo echt is. Zó menselijk.
Ik begeleid op dit moment een oudere vrouw in een transformatie traject. In onze eerste sessie doken we in haar intenties en de basis van het proces. Daarna ging ze thuis aan de slag: elke dag slechts 15 minuten met affirmaties en beweging.
Week 2: De eerste verandering
Tijdens een terugkoppelmoment zei ze verbaasd: “Ik merk dat ik positiever ben.”
En geloof me… dát is zo belangrijk. Niet omdat alles ineens anders is, maar omdat dát het moment is waarop iemand voelt dat verandering mogelijk is.
Week 3: Bewustwording van behoefte
Een week later merkte ze dat ze behoefte had aan rust. En in plaats van klagen over alles wat nog moest, sprak ze haar behoefte uit. Dat is een levensgroot verschil.
Grenzen herkennen. Behoefte uitspreken.
Je eigen proces serieus nemen.
Dat is groei!
De tweede sessie: Geen doorbraak… en precies goed
Onze tweede sessie was even inkomen. Ze hoopte op een doorbraak, maar die kwam niet.
En dat is oké.
Sterker nog: soms is dat precies wat nodig is.
Ik liet mijn eigen verwachting los — en daarmee kwam er ruimte voor wat zou komen.
En toen – twee weken later…
Gisteren belde ze me.
“Het lukt me niet meer,” zei ze. “Ik doe mijn affirmaties niet. Ik heb te veel te doen. Ik ben niet meer zo positief als in het begin. ”
En ik?
Ik was eigenlijk heel blij.
Want dit betekent dat ze is aangekomen in de fase van bewust onbekwaam.
Ze merkt het. Ze ziet het.
Dat het nu weer even niet lukt.
Daarvoor zat ze duidelijk in de fase van onbewust onbekwaam — niet weten wat je niet weet. Maar nu?
Nu is ze wakker aan het worden.
“Wat moet ik nu doen? Ik weet niet wat ik eerst moet doen”
Haar vraag was eenvoudig en het antwoord ook: zet je persoonlijke oefeningen bovenaan. Altijd!
Gewoon opnieuw beginnen.
Niet opgeven. Niet streng zijn voor jezelf.
Doe eerst je persoonlijke oefening. Daarna een volgende taak.
Want als jij goed in je vel zit, wordt álles daarna makkelijker.
En het mooiste moment?
Ze zei:
“Vroeger zou ik gedacht hebben: laat maar. Maar nu weet ik… ik kan gewoon weer opnieuw beginnen.”
💖 Lief zijn voor jezelf, mensen. Dat is waar echte groei begint.
Liefs,
Stieneke
